Wprowadzenie cewki indukcyjnej

I. Klasyfikacja cewek Ze względu na postać indukcyjności: cewki stałe, cewki zmienne. Zgodnie z właściwościami materiału magnetycznego: cewka z rdzeniem powietrznym, cewka z rdzeniem ferrytowym, cewka z rdzeniem żelaznym, cewka z rdzeniem miedzianym. Według właściwości eksploatacyjnych: cewka antenowa, cewka oscylacyjna, cewka dławikowa, cewka pułapkowa, cewka odchylająca. Zgodnie ze strukturą uzwojenia: cewka jednowarstwowa, cewka wielowarstwowa, cewka o strukturze plastra miodu.

II. Główne parametry charakterystyczne cewek indukcyjnych

1. Indukcyjność L Indukcyjność L reprezentuje nieodłączną charakterystykę samej cewki, niezależną od wielkości prądu. Z wyjątkiem specjalnych cewek indukcyjnych (cewki oznaczone kolorami), indukcyjność zazwyczaj nie jest specjalnie oznaczona na cewce, ale jest oznaczona konkretnymi nazwami.

2. Reaktancja XL Wielkość impedancji cewki indukcyjnej do prądu przemiennego nazywana jest reaktancją XL i mierzona w omach. Jest to związane z indukcyjnością L i częstotliwością prądu przemiennego f jako XL=2πfL.

3. Współczynnik jakości Q Współczynnik jakości Q jest wielkością fizyczną reprezentującą jakość cewki. Q jest stosunkiem reaktancji XL do jej równoważnej rezystancji, tj. Q=XL/R. Im wyższa wartość Q cewki, tym mniejsze straty w obwodzie. Wartość Q cewki jest związana z takimi czynnikami, jak rezystancja prądu stałego przewodnika, straty dielektryczne rdzenia, straty spowodowane przez ekranowanie lub rdzeń żelazny oraz wpływ efektu naskórkowości o wysokiej częstotliwości. Wartość Q cewki mieści się zwykle w zakresie dziesiątek do setek.

4. Pojemność rozproszona Pojemność istniejąca pomiędzy zwojami cewki, pomiędzy cewką a ekranem oraz pomiędzy cewką a płytką podstawową nazywana jest pojemnością rozproszoną. Obecność rozproszonej pojemności zmniejsza wartość Q cewki, pogarszając jej stabilność. Dlatego im mniejsza rozproszona pojemność cewki, tym lepiej.

III. Powszechnie stosowane cewki

1. Cewka jednowarstwowa: Cewka jednowarstwowa jest nawinięta cewką z izolowanym drutem po cewce na papierowej rurce lub gumowej ramie. Przykładem jest cewka anteny falowej w radiu tranzystorowym.

2. Cewka o strukturze plastra miodu: Jeżeli nawinięta cewka nie leży równolegle do powierzchni obrotowej, ale przecina się pod pewnym kątem, nazywa się ją cewką o strukturze plastra miodu. Liczba zagięć drutu w tę i z powrotem podczas jednego obrotu jest często określana jako liczba punktów zagięcia. Zaletą uzwojenia o strukturze plastra miodu jest to, że ma małą objętość, niską rozproszoną pojemność i dużą indukcyjność. Cewki o strukturze plastra miodu są zwykle nawijane za pomocą maszyny do nawijania o strukturze plastra miodu, a im więcej punktów składania, tym mniejsza rozproszona pojemność.

3. Cewki z rdzeniem ferrytowym i rdzeniem z proszku żelaza: Indukcyjność cewki jest związana z obecnością rdzenia magnetycznego. Włożenie rdzenia ferrytowego do cewki powietrznej może zwiększyć indukcyjność i poprawić współczynnik jakości cewki.

4. Cewka z rdzeniem miedzianym: Cewki z rdzeniem miedzianym są szeroko stosowane w zakresie fal ultrakrótkich. Położenie obrotowego rdzenia miedzianego służy do zmiany indukcyjności, dzięki czemu regulacja jest wygodna i trwała.

5. Cewki oznaczone kolorami: Cewki indukcyjne oznaczone kolorami mają stałą wartość indukcyjności, a ich indukcyjność jest oznaczona za pomocą pasków kolorów podobnych do rezystorów.

6. Cewka dławikowa: Cewka ograniczająca przepływ prądu przemiennego nazywana jest cewką dławikową i może to być cewka dławikowa wysokiej częstotliwości lub cewka dławikowa niskiej częstotliwości.

7. Cewka odchylająca: Cewka odchylająca jest obciążeniem stopnia wyjściowego obwodu skanującego telewizora. Cewka odchylająca wymaga dużej czułości odchylania, jednolitego pola magnetycznego, wysokiej wartości Q, małej objętości i niskiego kosztu.

Klasyfikacja cewek: Wszystkie duże cewki są uzwojone i można je podzielić na cewki z rdzeniem powietrznym i cewki z rdzeniem magnetycznym na podstawie ich budowy. Cewki z rdzeniem powietrznym mają dobrą liniowość, ale są na nie silnie podatne na zakłócenia zewnętrzne, podczas gdy cewki z rdzeniem magnetycznym wykazują zjawisko nasycenia, a zakrzywienie krzywej namagnesowania powoduje niestabilną wartość indukcyjności.

Inne cewki indukcyjne są klasyfikowane jako cewki stałe i cewki zmienne. Cewki stałe obejmują małe pierścienie magnetyczne, małe przewody prowadzące itp., Natomiast cewki zmienne obejmują cewki średniego zasięgu, które są używane w obwodach detekcyjnych i transmisyjnych i muszą być ekranowane, aby pokonać zakłócenia. Cewki indukcyjne z ramami są również rodzajem cewek uzwojonych, w których rama zapewnia wsparcie konstrukcyjne. Jeśli rama jest rdzeniem magnetycznym, staje się cewką z rdzeniem magnetycznym.