Introductie van inductiespoel

I. Classificatie van smoorspoelen Volgens de vorm van inductie: vaste smoorspoelen, variabele smoorspoelen. Volgens de eigenschappen van het magnetische materiaal: luchtkernspoel, ferrietkernspoel, ijzeren kernspoel, koperen kernspoel. Volgens de werkingseigenschappen: antennespoel, oscillerende spoel, smoorspoel, valspoel, afbuigspoel. Volgens de kronkelende structuur: enkellaagse spoel, meerlaagse spoel, honingraatspoel.

II. Belangrijkste karakteristieke parameters van inductorspoelen

1. Inductantie L Inductantie L vertegenwoordigt de inherente kenmerken van de spoel zelf, onafhankelijk van de stroomsterkte. Met uitzondering van speciale inductorspoelen (kleurcode-inductoren), wordt de inductie over het algemeen niet specifiek op de spoel aangegeven, maar voorzien van specifieke namen.

2. Reactantie XL De grootte van de impedantie van een inductorspoel voor wisselstroom wordt reactantie XL genoemd, gemeten in ohm. Het is gerelateerd aan inductantie L en de frequentie van de wisselstroom f als XL=2πfL.

3. Kwaliteitsfactor Q De kwaliteitsfactor Q is een fysieke grootheid die de kwaliteit van de spoel weergeeft. Q is de verhouding tussen reactantie XL en zijn equivalente weerstand, dwz Q=XL/R. Hoe hoger de Q-waarde van de spoel, hoe lager het verlies in het circuit. De Q-waarde van de spoel houdt verband met factoren zoals de gelijkstroomweerstand van de geleider, diëlektrische verliezen van de kern, verliezen veroorzaakt door afscherming of ijzeren kern en de invloed van hoogfrequent skin-effect. De Q-waarde van de spoel ligt gewoonlijk in het bereik van tientallen tot honderden.

4. Gedistribueerde capaciteit De capaciteit die bestaat tussen de windingen van de spoel, tussen de spoel en de afscherming, en tussen de spoel en de basisplaat, wordt verdeelde capaciteit genoemd. De aanwezigheid van gedistribueerde capaciteit vermindert de Q-waarde van de spoel, waardoor de stabiliteit ervan wordt verslechterd. Daarom geldt: hoe kleiner de verdeelde capaciteit van de spoel, hoe beter.

III. Veelgebruikte spoelen

1. Enkellaags spoel: Een enkellaags spoel wordt gewikkeld met geïsoleerde draadspiraal per spoel op een papieren buis of rubberen frame. Een voorbeeld is de golfantennespoel in een transistorradio.

2. Honingraatspoel: Als de spoel die wordt opgewonden niet evenwijdig aan het roterende oppervlak ligt, maar onder een bepaalde hoek snijdt, wordt dit een honingraatspoel genoemd. Het aantal keren dat de draad in één rotatie heen en weer buigt, wordt vaak het aantal vouwpunten genoemd. Het voordeel van honingraatwikkeling is dat deze een klein volume, een lage verdeelde capaciteit en een grote inductie heeft. Honingraatspoelen worden doorgaans gewikkeld met behulp van een honingraatwikkelmachine, en hoe meer vouwpunten, hoe kleiner de verdeelde capaciteit.

3. Ferrietkern- en ijzerpoederkernspoelen: De inductie van de spoel hangt samen met de aanwezigheid van een magnetische kern. Het inbrengen van een ferrietkern in een luchtkernspoel kan de inductie verhogen en de kwaliteitsfactor van de spoel verbeteren.

4. Koperen kernspoelen: Koperen kernspoelen worden veel gebruikt in het ultrakorte golfbereik. De positie van de roterende koperen kern wordt gebruikt om de inductie te veranderen, waardoor de aanpassing gemakkelijk en duurzaam wordt.

5. Kleurcode-inductoren: Kleurcode-inductoren hebben een vaste inductantiewaarde en hun inductantie wordt gemarkeerd met kleurbanden die lijken op weerstanden.

6. Smoorspoel: Een spoel die de stroom van wisselstroom beperkt, wordt een smoorspoel genoemd. Dit kunnen hoogfrequente smoorspoelen of laagfrequente smoorspoelen zijn.

7. Afbuigspoel: De afbuigspoel is de belasting van de uitgangstrap van het televisiescancircuit. De afbuigspoel vereist een hoge afbuiggevoeligheid, een uniform magnetisch veld, een hoge Q-waarde, een klein volume en lage kosten.

Inductorclassificatie: Grote inductoren zijn allemaal gewikkeld en kunnen op basis van hun structuur worden geclassificeerd in luchtkerninductoren en magnetische kerninductoren. Luchtkerninductoren hebben een goede lineariteit maar worden ernstig beïnvloed door externe interferentie, terwijl magnetische kerninductoren verzadigingsverschijnselen vertonen en de buiging van de magnetisatiecurve resulteert in een onstabiele inductantiewaarde.

Andere smoorspoelen worden geclassificeerd als vaste smoorspoelen en variabele smoorspoelen. Vaste inductoren omvatten kleine magnetische ringen, kleine aansluitdraden, enz., terwijl variabele inductoren mid-range inductoren omvatten, die worden gebruikt in detectie- en transmissiecircuits en moeten worden afgeschermd om interferentie te overwinnen. Inductoren met frames zijn ook een soort gewikkelde inductor, waarbij het frame structurele ondersteuning biedt. Als het frame een magnetische kern is, wordt het een magnetische kerninductor.